Ghana [geschiedenis], voormalig rijk in de West-Soedan, bestond van de 4de eeuw n.C. tot 1240. In de 2de eeuw hadden zich blanken, waarschijnlijk joden uit Cyrenaica, in Aukar te midden van het volk der Soninke gevestigd. In de 4de eeuw werden zij de heersers. Omstreeks 770 wierpen de Soninke de blanke dynastie omver en vestigden een eigen heerschappij. Zij breidden het rijk uit, tot het in de 11de eeuw zijn grootste omvang had bereikt (van de bovenloop van de Senegal tot Tombouctou, en langs de Niger naar het zuidoosten en het gebied ten zuiden van deze lijn). De bloei van het rijk was vooral aan de handel te danken. Goud en slaven werden geruild tegen zout, koper en gedroogd fruit. Het goud werd naar Marokko en Europa gezonden. Sinds de grote plundertocht der Almoraviden (1076) verviel het rijk. Nog in de 11de eeuw viel het uiteen in deelrijken, waarvan er één in 1240 een eind maakte aan het oorspronkelijke rijk van Ghana.