| Zoekweergave | Wren, Christopher | Terug |
Wren, Christopher, Sir sinds 1673 (East-Knoyle, Wiltshire, 20 okt. 1632 – Hampton Court 25 febr. 1723), Engels architect, bewoog zich aanvankelijk op het gebied van o.a. de astronomie en de mathematische wetenschappen, was medeoprichter van de Royal Society en doceerde astronomie aan de universiteit van Oxford. Hij begon zijn werkzaamheden als architect met een opdracht (1663) van de universiteit: de bouw van een vergaderruimte, het Sheldonian Theatre te Oxford (voltooid 1669), waarvan de dakconstructie zijn vnl. wetenschappelijk gerichte belangstelling verraadt. In 1665–1666 bracht hij acht maanden door in Parijs, waar hij de architectuur bestudeerde en Bernini ontmoette; vermoedelijk heeft hij ook Zuid- en Noord-Nederland bezocht. Na de grote brand van Londen in 1666 ontwierp hij meer dan vijftig kerken (waarvan ongeveer de helft bewaard is gebleven), waaronder St. Stephen, Walbrook (1672–1687), St. Peter's, Cornhill (1677–1681), St. Clement Danes (begonnen 1680), St. James's, Piccadilly (begonnen 1683), waarin vooral in de torens (hij moest veelal werken op de oude fundamenten) Wrens fantasie tot uiting komt. In 1669 werd hij hofarchitect. Zijn meesterwerk is St. Paul's Cathedral (1675–1710), met de machtige classicistische koepel en de barokke torens en façade. Ook inwendig is het gebouw classicistisch met barokke elementen. Van zijn burgerlijke bouwwerken verdienen vermelding Chelsea Hospital (1683–1692), Greenwich Hospital (1694 vv.) met de zgn. Painted Hall (1698), een van Engelands mooiste zalen, voorts zijn uitvoerige uitbreidingen en verbouwingen van Whitehall Palace, Winchester Palace en Hampton Court Palace. Buiten zijn officiële functie om bouwde hij de bibliotheek van Trinity College in Cambridge (1674–1684) en de Tom Tower van Christ Church in Oxford (1681–1682). Wren was een van de grootste architecten die Engeland heeft gekend. Hij hing het classicisme aan, echter zonder in slaafse navolging te vervallen; een licht barokke inslag wist hem daarvoor te behoeden. Zijn enige belangrijke leerling was Nicholas Hawksmoor.