Tinctoris, Johannes (Nijvel ca. 1435 – ? 1511), Brabants muziektheoreticus en componist, was koraalmeester te Chartres en in 1474 succentor aan de kathedraal van Luik en werd ten slotte zanger en kapelaan bij koning Ferdinand I van Napels. In 1487 reisde hij naar Frankrijk en Duitsland om zangers te werven; tussen 1492 en 1495 verbleef hij te Rome. Hij was doctor in de rechten en bezat een prebende te Nijvel. Tinctoris componeerde vier missen, twee motetten, één lamentatie, zeven chansons en één madrigaal (uitgave in: Corpus Mensurabilis Musicae, XVIII/2), maar is vnl. bekend door zijn twaalf muziektheoretische traktaten, o.a. het eerste muziekwoordenboek, Terminorum musicae diffinitorium, en De inventione et usu musicae.

UITG: Joannis Tinctoris Tractatus de Musica, d. E. de Coussemaker (²1875; alle traktaten behalve De inventione et usu musicae); C. Parrish, Lat. tekst met Eng. vert. van Terminorum musicae diffinitorium (1963).