timbre (Fr.), ook klankkleur of klank, de eigenschap die het verschil bepaalt tussen twee tonen van dezelfde toonhoogte en sterkte. Een toon kan veroorzaakt worden door een harmonische trilling van één frequentie f, maar ook de som zijn van een harmonische grondtoon en een reeks van harmonischen met frequenties 2f, 3f, enz. Het timbre wordt bepaald door de sterkteverhouding van de harmonischen. Het timbre van een instrument wordt mede bepaald door de kwaliteit van de toegepaste materialen, soms ook door de akoestische werking van de omgeving. Zie ook stem.