Russische Revolutie, een politieke, economische en sociale omwenteling die het tsarisme – en daarmee het feodale stelsel in Rusland – ten val bracht, een staat vestigde waarin de communistische partij de heerschappij voerde, en – op langere termijn – de transformatie van een zuiver agrarische in een moderne agrarisch-industriële samenleving tot resultaat heeft gehad. Doorgaans rekent men tot de Russische Revolutie de gebeurtenissen van februari tot oktober 1917, de periode waarin de Februarirevolutie en de Oktoberrevolutie vallen, waarvan de laatste beslissend is geweest voor de ontwikkeling in bolsjevistische richting. Over het einde van de Russische Revolutie bestaan uiteenlopende opvattingen: sommige historici gaan niet verder dan oktober–november 1917, anderen zien de opstand in Kroonstad (Kronsjtadt) als teken van de definitieve verwording (1921), terwijl er ook historici zijn (o.m. I. Deutscher) die de revolutie als onvoltooid beschouwen, daar zij niet een in eigenlijke zin socialistische maatschappij heeft verwezenlijkt.

De Russische Revolutie heeft zeer belangrijke gevolgen gehad zowel voor de ontwikkelingen binnen een aantal Europese landen als voor de internationale politieke constellatie: zij gaf impulsen aan revolutiepogingen in Duitsland (november 1918) en aan de oprichting van radenrepublieken (Beieren en Hongarije), en vormde de aanzet tot het ontstaan van een staat die, als belichaming van het communisme, door vele mogendheden als een potentiële kracht in de richting van een communistische wereldrevolutie werd gezien.