Vergeleken met de grote ondernemingen van Portugezen en Spanjaarden hebben de andere West-Europese volken slechts een ondergeschikte rol gespeeld. De Genuees in Engelse dienst Giovanni Caboto (John Cabot) en de Fransman Jacques Cartier mogen als voorlopers gelden van de ontdekking van het Canadese kust- en binnenland, maar de belangrijkste reizen naar dit deel van de aarde hadden eigenlijk het vinden van de noordwestelijke doorvaart ten doel. Noord-Nederlanders trachtten in 1596 vergeefs de noordoostelijke doorvaart te vinden en maakten zich in de 17de en 18de eeuw verdienstelijk door de ontdekking van Oceanië (Jacques Le Maire en Willem Cornelisz Schouten, Abel Tasman, Jacob Roggeveen); belangrijk waren in dit werelddeel ook de reizen van Dampier, Bougainville, James Cook en La Pérouse.