Tsaar Alexander van Rusland hield zich niet aan het Continentaal Stelsel. Daarom begon Napoleon op 24 juni 1812 aan een veldtocht tegen Rusland met 600 000 man (afkomstig uit bijna heel Europa, ook wel de Grande Armée genoemd). Napoleons troepen werden geconcentreerd aan de Weichsel. Bij Lemberg trok zich een Oostenrijks hulpleger onder Schwarzenberg samen. Hiertegenover moest Rusland met 200 000 man in de verdediging gaan. Met het hoofdleger van eveneens 200 000 man ging Napoleon richting Vilna-Smolensk-Moskou. Op 13 augustus trok hij de rivieren de Neman en de Dnepr over en schoot de Russische stad Smolensk in brand (17 augustus). Hij dwong Michail Ilarionovitsj Koetoezov bij Borodino om zich terug te trekken (7 september), weliswaar met grote verliezen aan zijn eigen kant. Met de overgebleven helft van zijn troepen trok hij Moskou binnen op 14 september. Moskou gaf zich echter niet over. Vanwege de dreigende winter en grote voedseltekorten (door te lange en kwetsbare aanvoerlijnen) moest Napoleon zich terugtrekken uit brandend Moskou (19 oktober). Deze rampzalige terugtocht bereikte het hoogtepunt van ellende bij de overtocht over de Berezina (24–26 november), waar veel manschappen omkwamen door bevriezing en verdrinking. Uiteindelijk eindigde de veldtocht tegen Rusland met de intocht van de slechts 20 000 overlevenden van de Grande Armée in Koningsbergen (19 december). Deze rampzalige afloop van de veldtocht leidde tot een anti-Franse stemming in veel landen die onder Frans gezag stonden.