Major, John [politicus], Sir (sinds 2005) (Merton, Surrey, 29 maart 1943), Brits politicus (Conservative Party), was van 1990 tot 1997 premier van Groot-Brittannië.

Major, zoon van een trapezewerker, trad in 1965 als klerk in dienst bij de Standard Chartered Bank in Londen. Hij viel op door zijn ijver en intelligentie en bracht het tot persoonlijk assistent van de topman van die bank, de voormalige minister van Financiën Lord (Anthony) Barber. In 1979 werd Major voor de Conservative Party in het Lagerhuis gekozen.

In het nieuwe kabinet dat aantrad na de derde verkiezingsoverwinning van Margaret Thatcher in 1987, werd Major Chief Secretary op het ministerie van Financiën. In juli 1989 volgde hij Sir Geoffrey Howe op als minister van Buitenlandse Zaken en in oktober werd hij minister van Financiën. Toen Thatcher in november 1990 na een turbulente periode aftrad, volgde Major haar op als premier. Sinds Stanley Baldwin in 1923 had geen enkele premier van tevoren zo kort ervaring opgedaan als minister.

Tegen de verwachting in wist Major bij de Lagerhuisverkiezingen van april 1992 een meerderheid te behouden. Zijn gezag binnen de partij en de regering brokkelde echter geleidelijk af. Mede als gevolg van onenigheid binnen de partij, corruptieschandalen en seksuele misstappen van enkele Conservatieve politici leden de Conservatieven in mei 1997, ondanks het economische succes van hun beleid, de zwaarste verkiezingsnederlaag sinds 1832. Major legde het leiderschap van de partij neer; hij werd in die functie opgevolgd door William Hague. Premier werd Tony Blair, van de Labour Party.