Londen (Engels en Duits: London; Frans: Londres), hoofdstad van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, en tevens van Engeland, aan beide zijden van de rivier de Theems (Thames), ca. 80 km landinwaarts van de monding in de Noordzee, in een ondiep bekken tussen de Chiltern Hills en de North Downs.

De naam Londen staat voor een aantal territoriale en bestuurlijke begrippen. De twee belangrijkste daarvan zijn Greater London, 1580 km², met 7 619 014 (2003 schatting) inwoners, onderverdeeld in 32 boroughs (de Greater London Boroughs) en de City of London, 2,7 km². De City omvat de historische stadskern en wordt thans voornamelijk geassocieerd met financiële instellingen; de City en de twaalf direct omliggende boroughs vormden vroeger het graafschap Londen en worden wel gezamenlijk aangeduid als Central of Inner London.

De stad Londen is van oudsher het belangrijkste en grootste stedelijk centrum van de Britse eilanden. Reeds in de 3de eeuw zou het inwonertal 45 000 hebben bedragen, wat zou neerkomen op bijna 10% van de totale bevolking van het Romeinse deel van Groot-Brittannië. Pas in de 13de eeuw werd dit aantal wederom bereikt; ten tijde van koningin Elizabeth I telde de stad 150 000 inw., voor het grootste deel nog binnen de muren van de City. In de daaropvolgende periode groeide het aantal inwoners explosief (1660: 500 000 inw., City: 150 000 inw.). Na 1800 (865 000 inw., City: 128 000 inw.) begon het inwonertal van de City te dalen, een daling die zich na 1920 ook voordeed in Inner London en na 1951 in de Outer London Boroughs. Tegelijkertijd stijgt het inwonertal van de gebieden in de Green Belt direct in de periferie van de agglomeratie.