lier [muziek], benaming voor snaarinstrumenten waarvan het hoofdkenmerk is dat zij bestaan uit een houten klankkast waaruit twee armen steken die met elkaar zijn verbonden door een dwarsbalk; de snaren zijn, meestal parallel, gespannen tussen de beide armen en bevestigd aan de klankkast en de dwarsbalk; zij variëren in aantal van vier tot zeven. Dit type instrument, dat meestal werd getokkeld, met de vingers of een plectrum, wordt gerekend tot de luiten. Het kwam in verschillende vormen in verscheidene oude culturen voor, bijv. bij de Grieken de lyra. In West- en Midden-Europa was de lier in gebruik tot in de 14de eeuw, daarna alleen nog als folkloristisch instrument, bijv. de crwth in Wales. Nadat de lier als type instrument was verdwenen, ging de naam over op niet-verwante instrumenten als bijv. de draailier en de lira genoemde groep van Italiaanse strijkinstrumenten.