koor [muziek], sinds de middeleeuwen een- of meerstemmige zang van religieuze of profane aard, uitgevoerd door een al of niet door instrumenten begeleide groep zangers (eveneens koor genoemd). Naar de samenstelling van de groep spreekt men van mannen-, vrouwen-, jongens-, kinder- of gemengd koor. Het laatste bestaat, naar de stemsoorten, uit sopranen, alten (beide kunnen vrouwen of jongens zijn), tenoren en bassen. Naar de functie kan men spreken van het operakoor, oratoriumkoor, kerkkoor, enz. Het zgn. kamerkoor is een klein koor van selecte stemmen, in de regel geschoolde vocalisten, dat zich speciaal wijdt aan koormuziek van intiem karakter. In de 18de eeuw ontstonden burgerlijke koren, het eerst in Engeland. In Duitsland werden sinds ca. 1800 vele Liedertafel opgericht. De bloei van het oratorium in de 19de eeuw en van de mannenkoorzang hield met het bestaan van vele burgerlijke koren rechtstreeks verband (zie ook koormuziek).

Ook in de instrumentale muziek spreekt men wel van koor ter aanduiding van een groep van instrumenten van dezelfde familie en klankkleur maar van verschillende grootte, bijv. strijkerskoor, koperkoor, gambenkoor, enz.

Verder noemt men koor: de twee of drie gelijkgestemde snaren van piano, klavecimbel e.d. die op eenzelfde toets reageren.