Kelten (Gr.: Keltoi, Lat.: Celtae; sedert 3de eeuw v.C. ook Gr.: Galatai en Lat.: Galli), een inheemse naam, waaronder in de oudheid de schrijvers een ‘barbaars’ volk of een groep van volken verstonden met wie zij sedert de 4de eeuw v.C. in nauwere aanraking kwamen. Een jongere aanduiding van de Germanen voor hun Keltische buren in het algemeen, later overgedragen op geromaniseerde Kelten en Romanen (Welshmen, Walen, Walachen, Welschen = Italianen of Fransen), is Walah, waarschijnlijk ontstaan uit de naam van een Keltisch grensvolk, de Volcae.