Karel de Stoute was de enige zoon van Filips de Goede en Isabella van Portugal. Hij kreeg eerst de titel graaf van Charolais. Karel deed zijn eerste militaire ervaringen op in 1452 tijdens de Gentse opstand. In 1457 ontstond er een conflict tussen hem en zijn vader vanwege de steeds grotere invloed van de heren van Croÿ op het beleid van Filips. Mede door toedoen van Anton Croÿ verkocht Filips in 1463 de steden aan de rivier de Somme (die hij bij de Vrede van Atrecht in 1435 verkregen had) terug aan de Franse koning Lodewijk XI. Dit zorgde voor een totale breuk met Karel, die een persoonlijke vete had met de Croÿs. In 1465 verzoenden vader en zoon zich. Karel werd tot luitenant-generaal aangesteld en verbande de Croÿs.

In 1465 nam Karel deel aan de zogenaamde oorlog van de Ligue du Bien Public, die de macht van Lodewijk XI wilde breken. Karel won de Slag bij Monthléry van Lodewijk XI en kon daardoor de Sommesteden weer onder Bourgondisch gezag brengen. Daarna nam hij het op tegen de Luikenaars, die een bondgenootschap hadden met Frankrijk. Na de verwoesting van Dinant (1466) en een overwinning bij Brustem (1467) veroverde hij op 30 oktober 1468 Luik (door onder andere zijn overwinning op de 600 Franchimontezen, zie Franchimont). Hierdoor werd het prinsbisdom Luik in feite een Bourgondisch protectoraat. Ondertussen was Karel op 15 juni 1467 zijn vader opgevolgd als hertog van Bourgondië (zie ook Bourgondische Huis).