In de Europese volksmuziek komt de harp frequent in Ierland, op de Britse eilanden, in Frankrijk, Spanje, Hongarije en Rusland voor. Naar wordt aangenomen is het instrument reeds vóór 1000 n.C. op het Europese vasteland bekend geworden door de Ierse barden. Ook in geheel Afrika ten zuiden van de Sahara is de harp een bekend autochtoon muziekinstrument, waarvan plaatselijk talrijke varianten bestaan (zie Afrikaanse muziek). Het dient veelal ter begeleiding van epische zang en laat zich slechts combineren met meer volumineuze instrumenten zoals trommels. Een bijzonder hoge vlucht heeft de harp genomen in de Zuid- en Midden-Amerikaanse volksmuziek. Het instrument werd daar gebracht door de rooms-katholieke geestelijkheid, die de conquistadores uit Spanje op de voet volgde en met de harp geestelijke liederen aan de bevolking leerde. In combinatie met twee of drie andere tokkelinstrumenten heeft zich met name in de tweede helft van de 20ste eeuw een standaardensemble ontwikkeld in verschillende Latijns-Amerikaanse landen.