bugel (Fr. en Eng.: bugle; v. Lat. buculus = jonge stier), oorspronkelijk een middeleeuwse natuurhoorn, vervaardigd van de hoorn van een stier en gebruikt als signaalinstrument door jagers, later ook door torenwachters, herders en soldaten. Sinds de 19de eeuw wordt de bugel veelvuldig in fanfare- en harmonieorkesten gebruikt. Het is een koperen blaasinstrument met een wijde conische boring en drie tot vijf pistons. Ook komt de naam bugel voor als aanduiding voor een groep blaasinstrumenten. De naamgeving van de verschillende instrumenten is gecompliceerd en berust vnl. op de hogere of lagere stemming. Hoger gestemde bugels vindt men onder de namen: piccolo, Flügelhorn, althoorn, tenorhoorn, baryton en bariton. Lagere bugels worden ook tuba, euphonium, baryton, bombardon, helicon of sousafoon genoemd.