Boerenoorlogen, ook Zuid-Afrikaanse vrijheidsoorlogen genoemd (of Engelse Oorlogen, Anglo-Boerenoorlogen, Boer Wars, South African Wars), de twee oorlogen die sedert de Britse erkenning van de Boerenrepublieken, Transvaal (1852) en Oranje Vrystaat (1854), door de Boeren tegen Groot-Brittannië gevoerd zijn. De twee oorlogen van 1842 en 1848 worden niet zo genoemd, omdat Groot-Brittannië de Boeren tot 1852 als Britse onderdanen beschouwde.

Deze was het gevolg van de annexatie van de Transvaalse Republiek door Groot-Brittannië in 1877. Nadat de Boeren tevergeefs hadden getracht Groot-Brittannië te bewegen de annexatie ongedaan te maken, herstelden zij, als gevolg van een algemeen besluit genomen door het volk op Paardekraal, op 16 dec. 1880, de regering, die de republiek opnieuw proclameerde en de nodige maatregelen trof tot handhaving daarvan. De Britse troepenconcentraties in Pretoria en Potchefstroom werden belegerd en garnizoenen die vanuit Lydenburg en uit Natal ontboden waren om het Britse gezag te handhaven, werden verslagen in gevechten bij Bronkhorstspruit, Laingsnek, Ungogo en Majuba. Na de laatstgenoemde slag (27 febr. 1881), waarbij de Britse bevelvoerder en gouverneur van Natal sneuvelde, werd de onafhankelijkheid van de republiek onder Britse soevereiniteit hersteld (zie ook Transvaal: § geschiedenis).