Boccherini, Luigi (Lucca 19 febr. 1743 – Madrid 28 mei 1805), Italiaans componist, trad op dertienjarige leeftijd reeds als solocellist op. Hij maakte met de violist F.O. Manfredi uitgebreide concertreizen naar Noord-Italië, Wenen, Duitsland en Parijs. De meeste van zijn composities schreef hij voor Frederik Willem II van Pruisen, die hem de titel hofcomponist verleende, hoewel de componist sinds 1769 in Spanje gevestigd was. In 1929 werd zijn gebeente naar Lucca overgebracht en bijgezet in de kerk San Francesco.

Onafhankelijk van Haydn creëerde Boccherini een nieuwe vorm: die van het strijkkwartet, resp. het -kwintet (met een extra cello). Zijn thema's zijn eenvoudig, zangerig en lieflijk, zijn melodieën galant en vol vuur; zijn dynamiek is dikwijls origineel. Zijn oorspronkelijk talent is lange tijd sterk onderschat.

WERK: 29 symfonieën; 10 celloconcerten; 2 octetten, 16 sextetten, 138 strijkkwintetten, 12 pianokwintetten, 18 kwintetten voor fluit of hobo, violen en cello, 91 strijkkwartetten, 48 trio's voor twee violen en cello, 21 sonates voor viool en piano; opera's, kerkmuziek, w.o. Stabat Mater met strijkorkestbegeleiding.