Blockx, Jan (Antwerpen 25 jan. 1851 – aldaar 26 mei 1912), Belgisch componist, studeerde onder meer bij Peter Benoit, en, in 1879, aan het conservatorium te Leipzig. Als leraar harmonie aan de Vlaamse Muziekschool (1885) en na 1901 als directeur van deze tot Koninklijk Vlaams Conservatorium verheven instelling telde hij onder zijn leerlingen o.a. Lodewijk Mortelmans en Flor Alpaerts. Zijn betekenis ligt vooral in zijn realistische opera's vol kleurrijke tonelen en dramatische kracht, waarvan enkele internationaal bekend werden. Zijn symfonisch werk met schilderachtig orkestraal palet staat onder invloed van het volkslied. Na Benoit werd hij de leider van de jonge Vlaamse school.

WERK: Symfonische muziek: Vlaamse dansen (1884); Symfonie in D (1885); Milenka (1888); kamermuziek. – Opera's: Maître Martin (1876); Herbergprinses (1896); Tijl Uilenspiegel (1900); De bruid der zee (1901); Baldie (1908); Liefdelied (1912). – Cantates: Klokke Roeland (1888); Scheldezang (1902); liederen.