basso continuo (Ital., = doorgaande bas; Fr.: basse continue, basse chiffrée; Duits: Generalbass; Eng.: thorough-bass, figured bass) of becijferde bas, een beknopte notatie van een begeleidende muziekpartij, die uitgevoerd wordt op een akkoordinstrument (klavecimbel, orgel, enz.). Deze kwam tegen eind 16de eeuw op en bleef in gebruik tot eind 18de eeuw. Van deze begeleiding werd alleen de bas genoteerd, terwijl boven (zelden onder) de bastoon door een of meer cijfers en tekens werd aangegeven welk akkoord gebruikt moest worden. De begeleider of leider van een ensemble, de ‘maestro al cembalo’, diende een grondige muziektheoretische kennis te bezitten om de becijfering zo artistiek mogelijk en met gebruikmaking van motieven uit de solopartijen te realiseren. Bij uitvoering werd de bas versterkt door violoncello, viola da gamba, contrabas en/of fagot. In de hedendaagse uitgaven van barokmuziek (zie barok§ 3 muziek) is de becijferde bas vaak door deskundigen volledig uitgewerkt, waarbij men teruggekomen is van de te brede uitwerkingen uit de periode van de romantiek. De hernieuwde belangstelling voor de barokmuziek is voor vele musici aanleiding zich weer op het oorspronkelijke continuospel toe te leggen.

De basso seguente (= volgbas) is een vorm van basso continuo die steeds de laagste stem van het ensemble volgt.