balalaika, een in Rusland zeer populair muziekinstrument, ca. 1700 uitgevonden en bestaande uit een driehoekige klankkast van dennenhout met één of meer klankgaten in het bovenblad. De drie, vroeger ook wel twee, snaren, waarvan meestal twee gelijk gestemd en de derde een kwart hoger, die met de rechtervingers of met een plectrum worden getokkeld, zijn onder aan de klankkast bevestigd. Het instrument wordt in zes formaten gebouwd, wat de vorming van balalaika-orkesten mogelijk maakt. Zie voorts ill. bij snaarinstrumenten.