Hersteld in de oude rechten, nam hij allerlei represailles tegen de patriotten. Door deze starheid verhaastte hij de val van de ‘oude Republiek’. Bij de komst van de troepen van Pichegru vertrok hij 18 januari 1795 naar Engeland. Vrijwel zijn eerste werk aldaar was de uitvaardiging van de brieven van Kew (febr. 1795), waarin hij de bestuurders van de Nederlandse gewesten buiten Europa beval zich aan de Engelsen als bevriende natie over te geven. Dezen goten olie op het vuur van de ‘Bataafse’ verontwaardiging. Hetzelfde deed hij, samen met zijn zoon, de erfprins (de latere koning Willem I), toen hij in augustus 1799 een proclamatie uitvaardigde waarin hij de Nederlanders opwekte steun te geven aan de Engels-Russische inval in Noord-Holland.