eerste eeuw. Om een helder beeld te verkrijgen van wat zich in de eerste eeuw n.C. afspeelde en om het leven van de toenmalige mensen in al zijn verscheidenheid nader te kunnen karakteriseren, is het allereerst noodzakelijk een blik te werpen op de geografische situatie van toen.

Ook wanneer men met de grootste zorg, en toegerust met de historische en archeologische kennis die tegenwoordig ter beschikking staat, de wereld van die eerste eeuw van onze jaartelling in kaart brengt, zullen er vele witte plekken en onzekere gegevens op deze kaart voorkomen. In fysisch-geografisch opzicht is het aanzien van de aarde in de laatste tweeduizend jaar weliswaar niet veel veranderd. Twintig eeuwen hebben nauwelijks betekenis op de vele miljoenen jaren die geologische tijdschaal omvat. De kustlijnen van zeeën en oceanen, de loop van de grote rivieren, de grote meren en bergketens zijn zonder meer te herkennen. Wel zal de kaart een opvallend verschil in vegetatie tonen, een verschil dat door de mensen is veroorzaakt. Grote gebieden rondom de Middellandse Zee (Spanje, Zuid-Italië, Griekenland, Noord-Afrika, Palestina), in Voor-Indië en China, in Australië en Nieuw-Zeeland, in de beide Amerikaanse continenten zijn volop bedekt met bossen die tegenwoordig zijn verdwenen.

De grootste verschillen en de meeste vraagtekens doen zich echter voor bij het invullen van de demografische en cultureel-geografische gegevens op de al genoemde wereldkaart. In de eerste plaats hebben wij rekening te houden met een wereldbevolking die naar schatting nog geen tiende bedraagt van de huidige. Dat is van wezenlijke betekenis voor een realistische kijk op de eerste eeuw n.C. en nog vele eeuwen daarna. Verder moet men in gedachten houden dat het grootste deel van die wereld nog behoort tot het domein van de prehistorie, die men slechts zoekend en tastend met behulp van archeologische vondsten en relicten, soms ook door berichtgeving van buitenaf kan reconstrueren.