Pierrot Lunaire van Schönberg



Dit multimedia-item kan niet worden afgespeeld met de internetsoftware die je momenteel gebruikt.

Tijdens de eerste tien jaar van de 20ste eeuw componeerde de Oostenrijkse componist Arnold Schönberg werken waarin hij de grenzen van de tonale harmonie steeds verder oprekte door steeds ingewikkelder akkoorden en onopgeloste dissonanten te gebruiken. Uiteindelijk gaf hij de tonaliteit op. Pierrot Lunaire is een atonaal werk, waarin de invloed van het expressionisme te horen valt in de rusteloze, wilde atmosfeer, die de duistere en melancholieke tekst weergeeft.

Lees meer hierover in:

atonaliteit; Oostenrijkse muziek; Schönberg, Arnold; Weense School; twaalftoontechniek; melodrama [muziek]; twintigste eeuw*

*	Exclusief voor leden van MSN Encarta Winkler Prins Encyclopedie. Registreer nu