Gedurende bijna drie eeuwen werd de noordelijke grens van het Romeinse keizerrijk in Groot-Brittannië bepaald door het verdedigingswerk dat bekendstaat als de muur van Hadrianus. Oorspronkelijk was hij 118 kilometer lang en liep tussen Solway Firth in het westen en de rivier de Tyne in het oosten; hij werd ontworpen om de Picten uit het noorden weg te houden. Veel van de overblijfselen van de muur kunnen nog worden bezocht. In een omgeving die in twee millennia nauwelijks veranderd is, geven de overblijfselen een waardevolle blik op de dagelijkse werkelijkheid van het leven in de Romeinse tijd.