Zelter, Carl Friedrich

Zelter, Carl Friedrich (Berlijn 11 dec. 1758 – aldaar 15 mei 1832), Duits componist, trad in 1791 toe tot de Singverein (de latere Berliner Singakademie) van zijn leraar Fasch, van wie hij in 1800 de leiding overnam. In 1806 werd hij erelid van de Akademie der Künste, in 1809 hoogleraar. In 1809 stichtte hij de eerste Liedertafel en in 1820 het Königliche Institut für Kirchenmusik, dat hij tot zijn dood leidde. Hij componeerde vnl. vele volksliedachtige solo- en koorliederen, m.n. voor mannenkoor. Goethe, met wie hij bevriend was, prefereerde van alle toonzettingen die voor zijn liederen en balladen waren gemaakt, die van Zelter. Tot Zelters leerlingen behoorden o.a. Mendelssohn, Otto Nicolai, Meyerbeer en Carl Loewe.

WERK: (geschrift): Selbstbiographie (2 hss), uitg. d. J.W. Schottländer o.d.t.: C.F. Zelter. Darstellungen seines Lebens (1931), d. W. Reich (1956; selectie); corresp. Goethe-Zelter, d. M. Hecker (4 dln., 1913–1918; fotogr. herdr. 1970).