Terlouw, Jan

Terlouw, Jan, voluit: Jan Cornelis Terlouw (Kamperveen 15 nov. 1931), Nederlands politicus en schrijver van vooral kinderboeken.

Terlouw was van 1973 tot 1981 fractievoorzitter van D66 in de Tweede Kamer, en van september 1981 tot november 1982 minister van Economische Zaken en vice-premier.

Terlouw studeerde wis- en natuurkunde in Utrecht en promoveerde aldaar in 1963. Hij was van 1958 tot 1971 als wetenschappelijk medewerker verbonden aan het Instituut voor Fundamenteel Onderzoek der Materie; in de jaren 1960–1962 deed hij onderzoek aan het Massachusetts Institute of Technology (MIT) in Cambridge, Verenigde Staten, en in 1965–1966 aan het Royal Institute of Technology in Stockholm.

In 1971 werd hij voor D66 lid van de Tweede Kamer. In 1973 fractievoorzitter geworden als opvolger van Hans van Mierlo, wist hij de partij uit een diep dal te trekken. Bij de verkiezingen van 1977 herstelde de partij zich van het in 1972 geleden verlies, en bij die van 1981 behaalde zij een eclatante overwinning, beide keren met Terlouw als lijsttrekker. In het tweede en derde kabinet-Van Agt (1981–1982) was Terlouw minister van Economische Zaken en vice-premier. Als fractievoorzitter van D66 werd hij opgevolgd door Laurens Jan Brinkhorst.

In 1983 werd Terlouw secretaris-generaal van de Conferentie van Europese Transportministers, met als standplaats Parijs. Van 1991 tot 1996 was hij Commissaris der Koningin in de provincie Gelderland. In 1997 werd hij bijzonder hoogleraar op het terrein van de grootstedelijke problematiek aan de Universiteit van Amsterdam. Van 1999 tot 2003 zat hij voor D66 in de Eerste Kamer.

Als schrijver van kinderboeken debuteerde Terlouw in 1970 met De avonturen van oom Willibrord, gevolgd door Pjotr. Voor Koning van Katoren (1971) en voor Oorlogswinter (1972) ontving hij een Gouden Griffel. In deze boeken weet hij een spannende manier van vertellen te combineren met een politieke boodschap.

WERK (o.a.): Kinderboeken: Briefgeheim (1973); Oosterschelde, windkracht 10 (1976); De Derde Kamer (1978); De kloof (1983); De kunstrijder (1989); Hoogspanning (1991); Eigen rechter (1998). Politieke geschriften (o.a.): Naar zeventien zetels en terug (1983); Gevangenis met een open deur (1986); De uitdaging en andere verhalen (1993); Wetenschap & politiek: living apart together (1997); Stadsdistributie: de bevoorrading van binnensteden (1999); Eten en genen: een publiek debat over biotechnologie & voedsel (2002); Herfstdagboek (2005); De charmeur (2006; met dochter Sanne Terlouw); Zoektocht in Katoren (2007); Venijn (2007; met dochter Sanne Terlouw); De apotheker (2008; met dochter Sanne Terlouw).