Spontini, Gasparo Luigi Pacifico

Spontini, Gasparo Luigi Pacifico (Majolati 14 nov. 1774 – aldaar 24 jan. 1851), Italiaans componist, had in Italië succes met opera's in de traditie van de Napolitaanse School, ging in 1803 naar Parijs, waar zijn opera's, in het bijzonder La Vestale, veel succes hadden. In 1805 werd hij hofcomponist van Napoleon en kapelmeester van diens echtgenote keizerin Joséphine; van 1810 tot 1812 was hij directeur van het Théâtre de l’Impératrice. Tijdens de Restauratie was Spontini hofcomponist van Lodewijk XVIII. In 1820 werd hij door Frederik Willem III tot eerste kapelmeester en Generalmusikdirektor in Berlijn benoemd, welke post hij ten gevolge van zijn tirannieke en arrogante optreden in 1841 moest neerleggen. Spontini was de centrale figuur in de Franse opera seria in de eerste twee decennia van de 19de eeuw. Aanvankelijk onder invloed van Gluck en Cimarosa, ontwikkelde hij zich tot een vertegenwoordiger van de historisch-heroïsche opera. Zijn populariteit was te danken aan de vermenging van de Franse traditie met Italiaanse lyriek en spectaculaire muzikale ‘coups de théâtre’. Zijn werk wordt zelden meer uitgevoerd.

WERK: Opera: Li puntigli delle donne (1796); La petite maison (1804); Milton (1804); La vestale (1807); Fernand Cortez ... (1809); Pélage... (1814); Olimpie (1819); Nurmahal... (1822); Alcidor (1825); Agnes von Hohenstaufen (1827; 2de versie 1829; 3de versie 1837). – Voorts: marsen en dansen v. ork.; koorwrk.; liederen.