saxhoorn

saxhoorn, een door Adolphe Sax in Parijs in 1845 gepatenteerd muziekinstrument, een verbeterd type van de ventielbugel, tenorhoorn en bastuba. Sax is dus niet de uitvinder van de saxhoorns, die eerst in zeven, later in negen grootten werden gebouwd, maar degeen die orde schiep in de verscheidenheid van blaasinstrumenten met verschillende mensuur, boring, ventielconstructie, enz. De saxhoorns zijn volgens één principe gebouwd, hebben één mensuurtype, één soort verloop bij de boring en één type ventielconstructie. Alle instrumenten zijn transponerend. Bij de aanblazing worden de lippen op een ketelmondstuk geplaatst. De saxhoorns vormen een groep die samen een omvang van ca. vijf octaven heeft met hetzelfde timbre.

Groep I: 1. sopranino-saxhoorn in Es, 2. sopraan-saxhoorn in Bes, 3. alt-saxhoorn in Es, 4. tenorhoorn in Bes.

Groep II: 5. euphonium in Bes, 6. bombardon (Esbas) in Es, 7. contrabas (Besbas) in Bes.

Groep I klinkt vanaf de eerste boventoon en heeft een omvang van ca. twee octaven; groep II klinkt vanaf de grondtoon en heeft drie octaven omvang.

De saxhoorns zijn nimmer doorgedrongen tot het symfonieorkest, maar nemen een belangrijke plaats in de harmonie- en fanfareorkesten in.