Reichardt, Johann Friedrich

Reichardt, Johann Friedrich (Koningsbergen 25 nov. 1752 – Giebichenstein, bij Halle, 27 juni 1814), Duits componist en schrijver over muziek, studeerde bij J.A. Hillen en G.A. Homilius in Dresden en was kapelmeester aan het koninklijke Pruisische hof in Potsdam (1775-1794) en hofcomponist van Frederik de Grote. Hij was een aanhanger van de idealen van de Franse Revolutie. Vanaf 1794 woonde hij in Giebichenstein op een eigen landgoed, waar hij jonge kunstenaars ontving en inspireerde, o.a. Novalis, Brentano en Achim von Arnim. In 1806 vluchtte hij voor de troepen van Napoleon naar Danzig (tegenwoordig Gdañsk) en was in 1808 even hofkapelmeester van koning Jérôme Bonaparte in Kassel.

Reichardt was een van de belangrijkste componisten van de zgn. Berlijnse liederschool. Op teksten van Goethe componeerde hij 128 liederen, oden en balladen. Ook schreef hij muziek bij liederen van Schiller en Klopstock. Hij is de schepper van het zgn. Liederspiel, een variant van het Singspiel. Verder componeerde hij opera’s, melodrama’s, toneelmuziek, cantates en kerkmuziek. Hij was leraar van de liedcomponist Carl Loewe.

Reichardt schreef veel over muziek en over kunst in het algemeen. Hij gaf een tijdschrift uit, Berliner musikalisches Zeitschrift. Hij beïnvloedde o.m. de schrijver W.H. Wackenroder, met wie hij veel contact had.

WERK: Publicaties: Briefe eines aufmerksamen Reisenden die Musik betreffend (2 dln., 1774-1776); Über die deutsche comische Oper (1774); Musikalisches Kunstmagazin (2 dln., 1782-1791); Studien für Tonkünstler und Musikfreunde (1793); Vertraute Briefe aus Paris (3 dln., 1804-1805); Vertraute Briefe aus Wien (1810).