Poot, Marcel

Poot, Marcel (Vilvoorde 7 mei 1901 – Brussel 12 juni 1988), Belgisch componist, studeerde aan de conservatoria te Brussel en te Antwerpen, maar had zijn muzikale vorming vooral te danken aan P. Gilson, met wie hij La Revue musicale belge (1924–1940) oprichtte. Hij was lid van Les Synthétistes. In 1930 kreeg hij de Rubensprijs en daarna ging hij verder studeren bij P. Dukas te Parijs. Hij werd muziekleraar, o.a. aan het conservatorium te Brussel, waarvan hij in 1949 directeur werd (tot 1966). Hij was tevens werkzaam als muziekcriticus van Le Peuple (1925–1940) en La Nation Belge (1944–1949) en bij de BRT (1933–1940; 1944–1949). Hij was voorzitter van SABAM en van de jury in de Internationale Muziekwedstrijd Koningin Elisabeth van België. Poots oeuvre wordt gekenmerkt door soberheid, helderheid, ritmische spanning en bijtende humor. Hoewel in de constructie van zijn composities invloed van Strawinsky en Prokofjev merkbaar is, bezit Poot een zeer persoonlijke stijl. Zijn muziek is instrumentaal en munt uit door rake orkestratie. De voor zijn vroege werken (o.a. Ouverture joyeuse, 1934; Allegro symphonique, 1935) kenmerkende schalkse vitaliteit maakt in zijn latere werken, o.a. in zijn derde symfonie (1952) en zijn Concerto voor piano en orkest (1959), vaak plaats voor een tragische, lyrische toon. Behalve orkestwerken, schreef Poot ook koor-, piano- en kamermuziek, liederen en opera's.