Pierné, Gabriel

Pierné, Gabriel, voluit: Henri Constant Gabriel (Metz 16 aug. 1863 – Ploujean, bij Morlaix, 17 juli 1937), Frans dirigent, organist en componist, studeerde in Parijs bij o.a. Franck en Jules Massenet. Reeds in 1882 ontving hij een Premier Prix de Rome voor zijn dramatische cantate Edith. Na de dood van C. Franck (1890) werd hij diens opvolger als organist aan de Ste-Clothilde (tot 1898). In 1903 werd hij assistent bij de Concerts Colonne, waarvan hij in 1910 artistiek leider werd. Hij dirigeerde vele eerste uitvoeringen van nieuwe Franse muziek (o.a. Debussy en Ravel) en tevens van de Ballets Russes van Diaghilev. Als componist was hij minder veelzijdig en vooruitstrevend dan zijn tijdgenoten Fauré, Debussy en Ravel; zijn composities bekoren niettemin door de smaakvolle élégance en pretentieloze eenvoud.

WERK: Orkest: Ouverture symphonique (1885); pianoconc. (1887); Scherzocaprice (1890; v. piano en ork.); Ballet de cour (1901); Concertstück (1901; harp en ork.); Poème symphonique (1901; v. piano en ork.); Paysages franciscains (1920); Fantaisie basque (1931; v. viool en ork.); Gulliver (1937). – Balletten en pantomimes: Le collier de saphir (1891; C. Mendes); Bouton d’or (1893; M. Carré); Salomé (1895); Fragonard (1934). – Opera: Vendée (1897; C. Foley en A. Brisson); La coupe enchantée (1899; n. La Fontaine); La fille de Tabarin (1901; V. Sardou en P. Ferrier); On ne badine pas avec l'amour (1910; n. A. de Musset); Sophie Arnould (1927; G. Nigond). – Oratorium: La croisade des enfants (1905); Les enfants à Bethléhem (1907); St-François d'Assise (1912). – Voorts: kamer-, orgel-, pianomuziek en koorwrk.