Pakistan

1.4 Dierenwereld

De dierenwereld behoort tot die van de Orientalis, terwijl in de hoge gebergten aan de noordzijde van het land ook palaearctische elementen (o.a. ondersoorten van het edelhert en wilde geiten en schapen) doordringen. Over het algemeen draagt de fauna het karakter van die van steppe, halfwoestijn en woestijn. Gereguleerde jacht en natuurbescherming schijnen maar langzaam vaste voet te krijgen, hoewel reeds talrijke diersoorten sterk in hun voortbestaan bedreigd worden (halfezels, herten, wilde geiten en schapen, zoetwaterdolfijnen, enz.) of al (vrijwel) uitgeroeid zijn (leeuw, tijger, jachtluipaard e.a.). Samenwerking met westelijke landen kan hier wellicht nog helpen (bijv. voor de reuzentrap en door opnieuw uitzetten van sterk bedreigde, in Europa gefokte fazanten). Tot de interessantste fauna-elementen behoort een vrijwel blinde zoetwaterdolfijn in de Indus.

2. Bevolking

2.1 Samenstelling en spreiding

Het inwonertal neemt jaarlijks met ca. 2% toe. Binnen Pakistan kunnen diverse bevolkingsgroepen worden onderscheiden naar regio, taal en cultuur. Indo-Europese bevolkingsgroepen die Indische talen spreken: de Punjabi (ca. 65%), de Sindhi (13%) en de Urdu (7%), en zij die Iraanse talen spreken: Baluchi (3%) en Pasjtoe (8%). Maatregelen tot geboortebeperking hebben tot dusverre weinig effect gesorteerd. De bevolkingsdichtheid is ongelijk, in Punjab bijvoorbeeld 230 inw. per km², in Baluchistan 12 per km². 35% van de bevolking woont in steden. De grootste steden zijn Karachi (ruim 12 miljoen inw.), Lahore en Faisalabad; de hoofdstad Islamabad telt circa 800 000 inwoners.

2.2 Taal

De nationale en belangrijkste taal is het Urdu, dat regeringstaal is op nationaal niveau en in drie provincies. Provincies met een eigen taal zijn Sind (Sindhi), North West Frontier (Pasjtoe) en Baluchistan (Baluchi). Voor handel, onderwijs en wetenschap speelt bovendien het Engels een belangrijke rol. 62% van de bevolking is nog analfabeet.

2.3 Religie

90% van de bevolking is soenniet, 5 tot 7% sjiiet. De islam is dus de religie van vrijwel alle Pakistani en volgens de grondwet de staatsgodsdienst, die van overheidswege bevorderd dient te worden; een Adviesraad voor Islamitische Ideologie doet o.m. voorstellen voor de islamisering van de grondwet. Daarnaast zijn er kleine aantallen hindoes (1,5%) en christenen (1,5%), die verdeeld zijn over de protestantse Church of Pakistan en de Rooms-Katholieke Kerk.

3. Bestuur en samenleving

3.1 Staatsinrichting

De grondwet dateert 1973 en is sindsdien meerdere keren gewijzigd (voor het laatst in 2003) en buiten werking gesteld (voor het laatst in 2007). De constitutie voorziet in een Nationale Assemblee van 342 leden, waarvan 272 rechtstreeks gekozen, 10 vertegenwoordigers van hindoe-, christelijke en andere minderheden, en 60 zetels voor vrouwen en in een via getrapte verkiezingen samengestelde Senaat van 100 leden. De uitvoerende macht is in handen van de president en de premier. De presidentiële macht werd met de herinvoering in 1985 van de door generaal Zia-ul-Haq geamendeerde grondwet aanzienlijk uitgebreid, maar in 1997 weer enigszins ingedamd. Hij moet in ieder geval islamiet zijn en wordt gekozen voor een periode van vijf jaar door Assemblee en Senaat. De premier wordt door de Assemblee gekozen. Hierdoor kan hij met tweederde meerderheid en met bekendmaking van de naam van zijn opvolger eveneens worden afgezet. Hij kan het parlement ontbinden en ook de provinciale regeringen naar huis sturen; zijn adviezen aan de president zijn bindend en zijn contraseign bij presidentiële decreten is verplicht. Kiesrecht is er voor iedereen vanaf 21 jaar.