Mortelmans, Lodewijk

Mortelmans, Lodewijk (Antwerpen 5 febr. 1868 – aldaar 24 juni 1952), Belgisch componist, studeerde bij J. Blockx en Peter Benoit aan de Vlaamse muziekschool te Antwerpen. In 1893 kreeg hij de eerste Prijs van Rome met de cantate Lady Macbeth. In 1901 werd hij leraar contrapunt en fuga aan het Antwerps conservatorium, waarvan hij in 1924 directeur werd. Tevens was hij leraar aan het Lemmensinstituut te Mechelen (o.m. van Flor Peeters). Hij was een bekwaam pedagoog en leidde de meeste Antwerpse componisten op, o.a. Jef van Hoof en Jef van Durme. Bij de oprichting van de Maatschappij der Nieuwe Concerten in 1903 werd hij belast met de artistieke leiding. Hij introduceerde vooral de Duitse romantische muziek. Zijn liederen, op teksten van Ledeganck, Rodenbach, P. de Mont en vooral G. Gezelle, worden gekenmerkt door een volstrekte eenheid van tekst en muziek, een lenige melodie en vaak een schilderende instrumentale omlijsting met een verfijnd naturalisme. Hij schreef ook Mythe der lente (symfonisch gedicht, 1895); Homerische simfonie (1896–1898), de opera De kinderen der zee (1901–1915), Vier elegieën voor orkest (1917–1919), pianowerken en koormuziek.