middeleeuwse muziek

middeleeuwse muziek, de ontwikkelingsgeschiedenis van de (West-)Europese muziek tijdens de middeleeuwen (waarbij men als eindjaar 1400 aanhoudt). In deze periode maakte de westerse muzikaliteit zich los van die van het Oosten, die zich, met het christendom mee, door Europa had verspreid. Zie voor de kerkmuziek voorts kerklied en kerkmuziek.

De oppermachtige Gregoriaanse muziek heeft de wereldlijke toonkunst sterk beïnvloed. Van omgekeerde beïnvloeding was ook sprake in inlassen en aanhangsels op officiële kerkelijke melodieën of in nieuwe composities. Een andere wereldlijke creatie was, vanaf de 9de eeuw, de meerstemmigheid (het Gregoriaans is eenstemmig). De belangrijkste wereldlijke vormen waren de chanson de geste, en het danslied met refrein. Het was vooral Frankrijk – eerst het zuiden, vervolgens het noorden – dat tot de 15de eeuw de leiding nam (zie ook chanson), die vervolgens op de (Zuid-)Nederlanders zou overgaan (zie ars antiqua; ars nova). De muziektheorie nam in de middeleeuwen een hoge vlucht, maar was meer speculatief-wijsgerig en mathematisch dan gericht op de praktijk.