Meulemans, Arthur

Meulemans, Arthur (Aarschot 19 mei 1884 – Etterbeek 29 juni 1966), Belgisch componist en dirigent, studeerde aan het Lemmensinstituut te Mechelen (1900–1906; contrapunt en fuga bij Edgar Tinel), waar hij later leraar harmonie werd. Van 1917 tot 1930 had hij de leiding van een door hem te Hasselt opgerichte Orgel- en zangschool; hij onderwees tevens muziek aan het atheneum te Tongeren. In 1930 werd hij dirigent bij de Belgische Radio (het latere Nationaal Instituut voor Radio-Omroep), waar hij weldra ook een administratieve functie bekleedde. Sedert 1942 wijdde hij zich uitsluitend aan het componeren. Stilistisch evolueerde zijn werk van een mild impressionisme, met als hoogtepunt Plinius-fontein (1913), naar een subtiel neoklassiek, uitgedrukt in een scherpe doch tonaal gevestigde harmonische taal. Meulemans schreef ook muziek bij openluchtspelen als het Heilig-Bloedspel te Brugge. Hij beschikte over een briljant vakmanschap, in het bijzonder op orkestraal gebied. Hij schreef vijftien symfonieën (o.a. Zeesymfonie, 1940; Rembrandtsymfonie, 1950), symfonische schetsen en suites (o.m. Stadspark, 1928; Meteorologisch Instituut, 1951; Middelheim, 1961), concerti voor nagenoeg ieder instrument, kamer-, orgel- en pianomuziek, opera's (Vikings, 1919; Adriaan Brouwer, 1925; Egmont, 1944), cantaten, oratoria en liederen, w.o. de cyclus De hoovenier (1923).