Legley, Victor

Legley, Victor (Hazebroek 18 juni 1915 – Oostende 28 nov. 1994), Belgisch componist en altviolist, werkte met o.a. Léon Jongen en Jean Absil en kwam in 1936 in dienst van de BRT, waar hij o.m. de sectie Ernstige Muziek en het Derde Programma leidde. In 1955 werd hij tevens leraar in de harmonieleer aan het conservatorium te Brussel. Hij was ook verbonden aan de muziekkapel Koningin Elisabeth van België. Van 1980 tot 1992 was hij voorzitter van SABAM (Belgische vereniging van auteurs, componisten en uitgevers). Met Absil en Hindemith als uitgangspunt evolueerde Legley via de atonaliteit en de twaalftoontechniek (dodecafonie) naar een synthese die de expressiviteit niet schuwt. Zijn muziek heeft een zeer persoonlijk karakter en beweegt zich tussen een sterke maar gezuiverde emotionaliteit enerzijds en een klare en evenwichtige vormconstructie anderzijds.

Legley schreef voor orkest.

WERK: (Symfonische variaties, 1941; acht symfonieën; pianoconcerto, 1952, bew. 1959; Divertimento, 1952; La cathédrale d'acier, 1958; harpconcerto, 1966; drie vioolconcerti, 1947, 1967, 1990; altvioolconcerto, 1971; Concerto d'automne, voor altsaxofoon en orkest, 1974; concerto grosso voor viool, altsaxofoon en strijkorkest, 1976); celloconcerto, 1984; voor kamerorkest (The Golden River, 1948; Musique de midi, 1948; Trois pièces, 1960) en strijkorkest (Serenade, 1957; Espaces, 1970; Before endeavours fade, 1977), alsook kamermuziek, een opera (De Cluyte van de twee naakten, 1966), een luisterspel (De boer die sterft, voor recitanten en orkest, 1950), koorwerken en liederen; conc. v. cello en ork. (1984); 7 Maçonnieke liederen (1985); Paradise regained (1986; harmonie); 5de strijkkwartet (1990); Musique pour les temps qui passent (1988); 8ste symfonie (1992).