Ketting, Piet

Ketting, Piet (Haarlem 29 nov. 1905 – Rotterdam 25 mei 1984), Nederlands componist, pianist, dirigent en muziekcriticus, studeerde compositie bij Pijper, wiens invloed zich vooral in zijn vroege werken doet gelden. Hij was hoofdleraar aan het Rotterdams conservatorium (1930–1956). Daarnaast dirigeerde hij het Rotterdams Kamerorkest en Rotterdams Kamerkoor. Van 1946 tot 1949 was hij tevens directeur van het Amsterdams Muzieklyceum. Als pianist maakte hij naam met o.a. het trio Ketting-Feltkamp-Stotijn, waarmee hij ook in het buitenland optrad en waarvoor hij zijn Sonata voor fluit, hobo en piano (1936) schreef.

WERK: (behalve het genoemde): Orkest: 1ste symfonie (1929); Sinfonia per violoncello e orchestra (2de symf.; 1963); concertino v. fagot en ork. (1968), idem voor klarinet en ork. (1968). – Kamermuziek: fluitsonate (1930–1931); Preludium, interludium e postludium (1971; 2 piano's). – Koor: Ballade du jeune marin (1934); Canon en motet over ‘Ecce gratum et optatum’ (1966). – Liederen: Vier gedichten van M. Nijhoff (1935); Three sonnets by W. Shakespeare (1938). – Geschrift: Cl.A. Debussy (1941).