Kersters, Willem

Kersters, Willem (Antwerpen 9 febr. 1929), Belgisch componist, studeerde aan de conservatoria van Antwerpen en Brussel, bij o.a. Jean Louël, Jean Absil en Marcel Poot. In 1961 werd hij muziekprogrammator en daarna hoofd van de muziekdienst van de gewestelijke zender Limburg (tot 1968). Hij werd leraar harmonieleer (1962) en compositie (1971) aan het conservatorium van Antwerpen en docent aan het Maastrichtse conservatorium. Grote verdiensten heeft hij voor de koorzangkunst, aan de (aromantische) vernieuwing waarvan hij door middel van vele composities heeft gewerkt. Zijn compositorische oeuvre, dat vaak werd bekroond, doorloopt verschillende stijlen. In een eerste stijl, de tritonustechniek, worden twee toonsoorten door elkaar geweven (Psalm, koor en instr., 1962). Vervolgens ging hij over naar een vrije serialiteit (2de symfonie, 1963). Eind jaren zestig evolueerde Kersters naar een intuïtieve, chromatische schrijfwijze, gebaseerd op contrastwerking (Drie preludes, 1979). In deze contrastwerking wisselen obsederende vitaliteit en sonoriteit elkaar af met beklemmende, verinnerlijkte stemmingen (A hymn of praise, koor en instr., 1966).

Hij schreef voor symfonieorkest (o.a. symfonieën, suites en balladen), kamerorkest, strijkorkest, slagwerkensemble en harmonieorkest; voorts balletten (Parwati, 1956; Triomf van de geest, 1959; Heer Halewijn, 1973; Uilenspiegel, de geus, 1976), een opera (Gansendonk, 1983), geestelijke en wereldlijke koorcomposities met soli en instrumentaal ensemble (o.m. A gospel song, 1965; Barbaarse dans, 1970; Angst – een dans, 1971; jeugdcantate Kinderwereld, 1988), a-cappella-koorwerken, liederen, kamermuziek, orgel- en pianomuziek.