Jongen, Joseph

Jongen, Joseph, voluit: Marie Alphonse Nicolas Joseph (Luik 14 dec. 1873 – Sart 12 juli 1953), Belgisch componist, organist en pedagoog, won in 1897 de Prijs van Rome met de cantate Comala. Van 1893 tot 1920 was hij te Luik leraar harmonie en organist aan St-Jacques. Tijdens de Eerste Wereldoorlog verbleef hij in Groot-Brittannië, waar hij met D. Defauw, L. Tertin en E. Doehaerd een pianokwartet vormde. In 1920 werd hij leraar contrapunt en fuga aan het conservatorium te Brussel, waarvan hij in 1925 directeur werd (tot 1939). Jongens voorkeur ging uit naar de kamermuziek (strijkkwartetten; pianokwartet; Concert à cinq; Introduction et danse), dit wegens de strenge vormen, waarin hij een feilloos meesterschap verwierf. Voorts componeerde hij voor orkest (o.a. Impressions d'Ardenne, 1913; drie suites, 1936; Trois mouvements symphoniques, 1951), alsook concerti, orgel- en pianowerken, balletmuziek, een opera, koorwerken en liederen. Zijn orgelmuziek behoort tot het belangrijkste van de zgn. Belgische School (Sonate Eroica, Toccata, Prélude et fugue, Symphonie concertante, voor orgel en orkest). Aanvankelijk stond hij onder invloed van Cesar Franck, maar vrij vlug evolueerde hij naar een impressionistische stijl (zie impressionisme).