Hummel, Johann Nepomuk

Hummel, Johann Nepomuk (Pressburg, thans Bratislava, 14 nov. 1778 – Weimar 17 okt. 1837), Oostenrijks componist, pianist, pedagoog en dirigent, werd op zijn zevende jaar pianoleerling van Mozart, maakte tussen 1788 en 1793 Europese concertreizen en studeerde daarna compositie bij Albrechtsberger en Salieri. Vanaf 1804 vervulde hij kapelmeestersposten (hij viel o.m. in voor Haydn bij vorst Esterházy) in Stuttgart en Weimar en hij concerteerde o.m. in Rusland en Engeland. In de jaren twintig en dertig bereikte zijn pianistische carrière haar hoogtepunt. Beroemd waren vooral Hummels improvisaties. Zijn compositorische oeuvre omvat ca. 125 werken, w.o. zeer veel pianomuziek (concerten, sonates, etudes), voorts kamermuziek, opera's, balletten, cantates en missen. Zijn Ausführliche Anweisung zum Pianofortespiel (1828) is een van de eerste rationele methoden voor de vingerzetting.