Henze, Hans Werner

Henze, Hans Werner (Gütersloh 1 juli 1926), Duits componist, studeerde aan de Staatsmusikschule Braunschweig en het Kirchenmusikalisches Institut Heidelberg. Daarna volgde hij lessen en cursussen bij W. Fortner en R. Leibowitz, waar hij de nieuwste muzikale stromingen, m.n. die van de twaalftoonmuziek, leerde kennen. In 1953 vestigde hij zich in Italië. Hij trad her en der op als dirigent van eigen werk en als leraar. Sinds 1980 doceert hij aan de Staatliche Hochschule für Musik in Keulen. Henze heeft zich als componist zeer breed ontwikkeld. Zijn oeuvre toont een indrukwekkende scala aan compositie-technieken: van twaalftoontechniek tot aleatoriek, van elektronische synthese tot stijlcitaat. Afwisselend bevlogen en afstandelijk heeft hij altijd gestreefd naar een muziek die haar tijd weerspiegelt. Hij is dan ook geen van de uitdrukkingsvormen uit de weg gegaan die het muzikale beeld van deze tijd vullen, of zij nu nieuw zijn of – via de uitvoeringspraktijk – uit het verleden overgeleverd. In de jaren zestig en zeventig verbond hij, onder invloed van het marxisme, zijn muziek aan maatschappelijke ideeën (El Cimarrón, We come to the river).

WERK: (behalve de genoemde): Orkest: tien symfonieën (1947–2000); Tristan (1973; piano, geluidsband en ork.); Introduktion, Thema und Variationen (1992; cello, harp, strijkork.); Vioolconcert nr. 3 (1996). – Ballet: Undine (1956–1957); Orpheus (1978). – Kamermuziek: 5 strijkkwartetten (1947–1976); Toccata Mistica (1994; piano); Trio in drei Sätzen (1998; viool, altviool, cello); 6 Gesänge aus dem Arabischen (1997/1998; tenor en piano). – Opera: König Hirsch (1952–1955, herz. 1962 tot Il re cervo); Der Prinz von Homburg (1958; n. H. von Kleist); Elegie für junge Liebende (1959–1961); Der junge Lord (1964; n. I. Bachmann); Die Bassariden (1965); We come to the river (1974–1976); Die englische Katze (1980–1983); Robert, der Teufel (1985; jeugdopera); Das verratene Meer (1990); Der Prinz von Hamburg (1991); La Cubana (1993; operette); Venus und Adonis (1993-1995); L’Upupa und der Triumph der Sohnesliebe (2000). – Vocaal: Voices (1973; liederen v. twee zangstemmen en instr. ensemble); El cimarrón (1969–1970; zangstem, fluit, gitaar en slagwerk); Zwei Konzertarien für Tenor und kleines Orchester (1991). – Filmmuziek: Der junge Törless (1966; V. Schlöndorff); Un amour de Swann (1983; idem). – Geschriften: Das Ende einer Welt (1953); Undine: Tagebuch eines Ballets (1959); Die englische Katze: ein Arbeitstagebuch 1978–1982 (1983); Musik und Politik: Schriften und Gespräche 1955–1984 (1985); Brücken – Erziehung in Musik (1985); Neue Aspekte der musikalischen Ästhetik (3 dln., 1986); Neues Musiktheater (1988); Komponieren in der Schule (1998).