Hammarskjöld, Dag Hjalmar Agne Carl

Hammarskjöld, Dag Hjalmar Agne Carl (Jönköping 29 juli 1905 – bij Ndola, Zambia, 17 of 18 sept. 1961), Zweeds diplomaat, studeerde kunstgeschiedenis te Uppsala. In 1946 trad hij in diplomatieke dienst. Hij vertegenwoordigde Zweden te Parijs (1947) bij de oprichting van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OEES, voorloper van de OESO). In okt. 1952 werd hij plaatsvervangend leider van de Zweedse delegatie bij de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties; in febr. 1953 was hij voorzitter van die vergadering. Op 8 april 1953 werd hij secretaris-generaal van de Verenigde Naties als opvolger van Trygve Halvdan Lie. Hij betoonde zich steeds actiever bij internationale spanningen, zoals in 1956 bij de Egyptische dreigingen tegenover Israël en de moeilijkheden van Egypte met Groot-Brittannië en Frankrijk over de vrije doorvaart en tolheffing in het Suezkanaal. Bezetting van de Suezkanaalzone door een strijdmacht van de Verenigde Naties vond in hem een warm aanhanger. Na de afscheiding van Katanga van de republiek Kongo (voormalig Belgisch Kongo; zie Congo [Kinshasa]) spande hij zich zeer in om dit conflict ten gunste van Kongo op te lossen. Toen hij zich persoonlijk naar het omstreden gebied wilde begeven, kwam hij om het leven bij een vliegtuigongeluk. In 1961 werd hem postuum de Nobelprijs voor de vrede toegekend.

WERK: Vägmärken (1963; Ned. vert.: Merkstenen, ⁵1972).