Hába, Alois

Hába, Alois (Vizovice 21 juni 1893 – Praag 18 nov. 1973), Tsjechisch componist en pedagoog, studeerde in Wenen en Berlijn. Van 1924 tot 1951 was hij leraar aan het conservatorium te Praag. Hij werd vooral bekend door zijn experimenten met kleinere dan halvetoonintervallen: eerst kwarttonen, later zesde en twaalfde tonen (de zgn. ultrachromatiek). Hij ontwierp hiervoor zelfs speciale muziekinstrumenten. Ook in structureel opzicht streefde Hába naar vernieuwingen, die hij samenvatte in zijn aan Arnold Schönberg verwante theorieën omtrent de athematische vorm.

WERK: Opera's: Die Mutter (1929); Neuland (1936); Dein Reich komme zu uns (1942). – Orkestmuziek: Ouverture (1920); Fantasie voor piano en ork. (1921); Weg des Lebens (1933); Walachische Suite (1953); Vioolconcert (1955); Altconcert (1957). – Kamermuziek: 16 Strijkkwartetten (1929–1967); 4 Nonetten (1931–1971); enz. – Koor: Vredescantate (1948). – Geschriften: Die harm. Grundlagen des Vierteltonsystems (1922); Von neuer Musik (1940); Neue Harmonielehre der diatonischen, chromatischen, Viertel-, Drittel-, Sechstel- und Zwölftel-Tonsystems (1927); Mein Weg zur Viertel- und Sechsteltonmusik (1971).