Georgië

2.3 Religie

De Georgiërs werden al in de 4de eeuw vanuit Armenië gekerstend. De meeste Georgiërs behoren tot de Georgisch-Orthodoxe Kerk, de Armeniërs tot de (eveneens christelijke) Armeense Kerk. Adzjaren en Azerbeidzjanen hangen in meerderheid de (soennitische) islam aan. De Abchaziërs zijn deels (soennitische) moslims, deels christenen.

3. Bestuur

3.1 Staatsinrichting

In afwachting van een nieuwe grondwet, die vertraagd wordt door onenigheid over de autonomiekwestie inzake Abchazië, Adzjarië en Zuid-Ossetië, is nog de oude grondwet van de sovjetrepubliek Georgië van kracht, die niettemin op belangrijke punten is aangepast. Na de val van president Gamsachoerdia in 1992 werd het Parlement ontbonden en een Opperste Raad (in de plaats van de Opperste Sovjet) met wetgevende en uitvoerende macht in het leven geroepen, waarvan de leden rechtstreeks door het volk worden gekozen. De voorzitter hiervan is de president en het staatshoofd van het land. Hij wordt in aparte verkiezingen eveneens direct gekozen. De president benoemt de minister-president.

3.2 Bestuurlijke indeling

Georgië is bestuurlijk ingedeeld in 9 regio’s (mkharebi), 9 stedelijke gebieden (k'alak'ebi) en 2 autonome gebieden (avtomnoy respubliki).

3.3 Lidmaatschap van internationale organisaties

Georgië is lid van de Verenigde Naties en een aantal van haar suborganisaties, en het Gemenebest van Onafhankelijke Staten (GOS; pas vanaf 1 maart 1994).

3.4 Politieke partijen

Sedert de invoering van het meerpartijenstelsel in 1990 werden er meer dan honderd politieke partijen opgericht. De belangrijkste waren: de Burgerunie van Georgië van president Edoeard Sjevardnadze, de Georgische Sociaal-democratische Partij, de Georgische Unie voor Herstel en de Nationaal-democratische Partij. De Communistische Partij, tot 1990 de enige partij, werd in 1991 verboden, een socialistische partij werd in 1994 toegelaten. In 2004 kwam door de overwinning van Michail Saakasjvili en zijn oppositionele Nationale Beweging een eind aan de regeerperiode van de Burgerunie van Georgië en van zijn leider Sjevardnadze.

In de verkiezingen voor het parlement op 28 maart 2004 behaalde de Nationale Beweging–Democraten (NMD) 135 van de 235 zetels, de Rechtse Oppositie 15.