Froberger, Johann Jakob

Froberger, Johann Jakob (Stuttgart, ged. 19 mei 1616 – Héricourt 6 of 7 mei 1667), Duits componist, organist en klavecinist, vestigde zich in 1630 of 1634 in Wenen, waar hij zanger werd aan de hofkapel. In 1637 werd hij hoforganist, maar datzelfde jaar werd hij door zijn vorst naar Rome gestuurd voor studie bij Frescobaldi (tot 1641). Het ambt van hoforganist oefende hij ook uit van 1641 tot 1645 en van 1653 tot 1657. In de perioden daartussen en daarna maakte hij concertreizen (o.a. naar Londen en Parijs). In zijn laatste jaren was hij in dienst van hertogin Sybilla van Württemberg-Montbéliard te Héricourt.

Froberger was de eerste componist in het Duitse taalgebied die Franse en Italiaanse stijlinvloeden in zijn composities liet versmelten. De opvatting dat hij in zijn klavecimbelsuites de voor dit genre vaste volgorde (allemande, courante, sarabande en gigue) heeft gegeven, is weerlegd door Willy Apel in zijn Geschichte der Orgel- und Klaviermusik bis 1700 (1967). Wel heeft hij belangrijke bouwstenen aangedragen door de keuze der dansvormen en de ordening in veel kleinere groepen dan tot dan toe gebruikelijk was. Latere uitgevers (van Frobergers werken is tijdens zijn leven niets in druk verschenen) hebben er een bepaalde volgorde aan gegeven, die nooit van Froberger zelf afkomstig was.

UITG: Orgel- und Klavierwerke (1897–1903); Œuvres complètes pour clavecin (1977).