dixieland-stijl

dixieland-stijl, de eerste imitatie door blanken van de negerjazzmuziek, nl. van de New Orleans-stijl. De eerste grammofoonplaat met dixieland-muziek werd in 1917 gemaakt door de Original Dixieland Jass Band, bestaande uit kornet, klarinet, trombone, piano en drums, met als leider Nick La Rocca. Karakteristiek is de bezetting, die behalve de genoemde instrumenten over het algemeen nog banjo of gitaar, sousafoon of bas en tuba of helicon omvat. Meestal improviseerden de musici op het gegeven thema op basis van de daarbij behorende harmonieën, speelden om beurten een solistisch ‘chorus’ (hoofdmotief) en besloten het nummer met een gezamenlijk gespeeld chorus. Na de Tweede Wereldoorlog ontstond een herleving van dixieland-muziek, veelal gespeeld door amateurs.