Cortot, Alfred

Cortot, Alfred (Nyon, Zwitserland, 26 sept. 1877 – Lausanne 15 juni 1962), Frans pianist, dirigent en muziektheoreticus, debuteerde als achtjarige en studeerde aan het Parijse conservatorium bij Diémer. In 1902 debuteerde hij als dirigent met de Parijse eerste opvoering van Wagners Götterdämmerung. Van 1907 tot 1920 leidde hij de meesterklas voor piano van het conservatorium te Parijs en daarna was hij directeur van de mede door hem opgerichte École Normale de Musique aldaar. Cortot was een van de vermaardste pianisten van de eerste helft van de 20ste eeuw, vooral als vertolker van Franse muziek en als Chopin-interpretator. Ook het door hem in 1905 gevormde trio met Casals en Thibaud verwierf wereldfaam. Hij publiceerde ‘éditions de travail’ van de pianomuziek van o.m. Liszt (1949–1951) en Schumann (1947–1948) en gaf de volledige pianowerken van Chopin uit (1951 vv.).

WERK: Principes rationnels de la technique pianistique (1928); La musique française de piano (3 dln., 1930–1932); Cours d'interprétation (1934); Aspects de Chopin (1949).