Cherubini, Luigi Carlo Zenobio Salvatore Maria

Cherubini, Luigi Carlo Zenobio Salvatore Maria (Florence 14 sept. 1760 – Parijs 15 maart 1842), Italiaans componist, studeerde na 1778 met een beurs van de groothertog van Toscane, de latere keizer Leopold II, contrapunt bij Sarti in Bologna en Milaan. Na successen in en buiten Italië, o.a. in Londen, waar hij enige tijd hofcomponist was, vestigde Cherubini zich in 1787 in Parijs. Van 1822 tot 1842 was hij daar directeur van het conservatorium en oefende, ook afgezien daarvan, grote invloed uit op het Franse muziekleven van zijn tijd. Aanvankelijk componeerde hij alleen kerkmuziek (zijn oeuvre omvat 26 missen en 2 requiems, voorts 38 motetten), na 1780 vnl. opera's op Franse en Italiaanse teksten, waarbij hij zich nauw aansloot bij het voorbeeld van Christoph Willibald (von) Gluck. Na 1805 voerde hij enkele opdrachten voor de Weense opera uit; na 1808 legde hij zich weer toe op de kerkmuziek en componeerde daarnaast instrumentale muziek (o.m. 6 strijkkwartetten en 6 pianosonates), die eveneens van groot belang is. Zijn werk getuigt van groot vakmanschap, een klassieke vormbeheersing en een sterk gevoel voor dramatiek. Van zijn opera's zijn te noemen o.a. Démophon (1788); Lodoïska (1791); Médée (1797); Les deux journées (1800); Anacréon (1803); Les Abencérages (1813). Hij schreef ook een Cours de contrepoint et de fugue.