castraat

castraat of castraatzanger, mannelijke sopraan- of altzanger die ten gevolge van vroegtijdige castratie de jongensstem heeft behouden. Het gevolg is een speciaal timbre, met een veel grotere kracht dan bij de normale jongensstem mogelijk is. In de 16de eeuw waren het veelal koorknapen die met dit doel castratie ondergingen; vanaf de tweede helft van de 16de eeuw tot de 20ste eeuw zongen castraten in het koor van de Sixtijnse Kapel, hoewel castratie sinds 1587 door de Rooms-Katholieke Kerk verboden was. Castraten beschikten vaak over een grote ademtechniek en virtuositeit en de castraatzang beleefde een bloeitijd tijdens de barok (Händel). O.m. Mozart (Idomeneo, 1781) en Gluck (Orfeo, 1762) schreven operapartijen voor castraten. Beroemde castraten waren Caffarelli (1703–1783) en Farinelli (1705–1782).