Bloch, Ernest

Bloch, Ernest (Genève 24 juli 1880 – Portland, Oreg., 15 juli 1959), Amerikaans componist van joods-Zwitserse afkomst, studeerde bij Jaques-Dalcroze, Eugène Ysaye en Ivan Knorr. Na in Zwitserland als dirigent en leraar te hebben gewerkt, ging hij in 1916 naar de Verenigde Staten. Daar vervulde hij verscheidene onderwijstaken. Na een tweede Zwitserse periode (1930–1938) bekleedde hij van 1940 tot 1952 een professoraat in Berkeley, Calif. Bloch is vooral bekend om zijn epische composities die zijn gebaseerd op joodse stof, zoals Schelomo (Hebreeuwse rapsodie voor cello en orkest; 1915–1916). Daarnaast valt in zijn oeuvre een neoclassicistische tendens waar te nemen, vertegenwoordigd door o.m. het Concerto grosso nr. 1 (piano en strijkorkest; 1925).

WERK: (behalve de genoemde); Orkest: Trois poèmes Juifs (1913); Vioolconcert (1937–1938). – Kamermuziek: Pianokwintet nr. 1 (1923) en 2 (1957). – Opera: Macbeth (1910). – Vocaal: Israel (1916–1918; symfonie voor 5 stemmen en ork.); Avodath Hakodesh (1933; bariton, koor en ork.).